ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...

Καλά Χριστούγεννα με υγεία, αγάπη και ελπίδα!

ΤΣΙΝ ΤΣΙΝ...

Η προώθηση του πολιτισμού δεν έχει τέλος μέσα από αυτό το βλογ. Η προσπάθεια μου θεωρώ πως είναι αξιέπαινη διότι κάθε φορά κάνω εμπεριστατωμένη έρευνα προτού σας παρουσιάσω το οποιοδήποτε άσμα.

Σήμερα θα έχετε την χαρά και την τιμή να ακούσετε αλλά και να δείτε - διότι εαν δεν δείτε, δεν έχει νόημα - το ΤΡΙΟ ΑΤΕΝΑ στο φανταστικό άσμα "ΤΣΙΝ ΤΣΙΝ ΓΛΥΚΟ ΚΡΑΣΙ".

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το άσμα αυτό είναι από την ταινία "Το δόλωμα" με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Είναι καλοκαίρι, θάλασσα και πισίνα απλώνονται μπροστά στα μάτια μας και από εκεί που δεν το περιμένεις το ΤΡΙΟ ΑΤΕΝΕ ξεπροβάλει.

Τυρκουάζ μαύρο ριγέ καπέλο,πορτοκαλί μαύρο ριγέ καπέλο, κόκκινο λευκό ριγέ καπέλο, και η επανάσταση του ριγέ δεν σταματά εδώ, συνεχίζεται στο πουκάμισο μπλε λευκό ριγέ. Γιακάς κολλαριστός και το πικ της εμφάνισης είναι η μπλου μπλακ κορδελίτσα που έχει πάρει την θέση του παπιγιόν, η οποία και ανεμίζει ανεπαίσθητα καθότι σήκωσε και αεράκι. Το παντελόνι η ζώνη και το παπούτσι είναι στο χρώμα του σπασμένου πάγου ένεκα καλοκαιριού.

Το γυαλί στερεωμένο στην μύτη δίνει ακόμη περισσότερα ατού στην εμφάνιση.

Το συγκρότημα δεν μένει μόνο στο τραγούδι αλλά κάνει και φανταστικά χορευτικά τα οποία ξεσηκώνουν τις λουόμενες οι οποίες κουνιούνται αναλόγως.

Παρατηρήστε επίσης την μεταγλώττιση, αξίζει τον κόπο...

Παρακάτω θα βρείτε και τους στίχους για να σιγοτραγουδήσουμε όλοι μαζί:

Τσιν τσιν γλυκό κρασί
Τσιν τσιν με κερνάς εσύ
Η ζάλη που με βρίσκει
Πιο μεγάλη απ΄ το ουίσκι
Τσιν τσιν κι άλλη φορά
Τσιν τσιν Τσιν τσιν και προς θεού
Τσιν τσιν με κερνάς αλλού
Το κρασί σου είναι φως μου
Το πιο δυνατό του κόσμου
Τσιν τσιν κι άλλη φορά τσιν τσιν
Όταν βρίσκεις πίνε
Και θα΄βρεις τη χαρά
Τσιν τσιν πιο ζωηρά
Και κέρνα με για δεύτερη φορά

ΑΡΓΟΣ ΧΟΡΟΣ...

Έχεις σταματήσει ποτέ να κοιτάξεις τα παιδιά που παίζουν; ή να ακούσεις τον ήχο της βροχής που πέφτει στη γη; ή να κοιτάξεις την τρελή κούρσα μιας πεταλούδας; ή να παρατηρήσεις τον ήλιο που χάνεται μέσα στη νύχτα;
Χαμήλωσε ταχύτητα.Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος, η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Περνάς κάθε μέρα σου στα γρήγορα;
Όταν ρωτάς κάποιον «τι κάνεις», ακούς ποτέ σου την απάντηση;
Στο τέλος της ημέρας, ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου, με χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό σου; Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα! Μη χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος.
Η μουσική δεν θα διαρκέσει για πολύ και για πάντα!
Είπες ποτέ σε ένα αγαπημένο σου πρόσωπο, «Θα το κάνουμε αύριο», χωρίς να προσέξεις, μέσα στη βιασύνη σου, την απογοήτευση του;
Έχεις χάσει ποτέ σου ένα καλό φίλο, μόνο και μόνο επειδή δεν έβρισκες χρόνο να περάσεις μαζί του. Καλά θα κάνεις να κόψεις ταχύτητα. Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Ο χρόνος είναι λίγος, η μουσική δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Όταν αγχώνεσαι και τρέχεις όλη την ημέρα, είναι σαν να έχεις ένα δώρο που δεν το άνοιξες ποτέ…..και που το πέταξες.
Η ζωή δεν είναι μια κούρσα ταχύτητας!!!Ζήσε χαλαρά!
Άκου τη μουσική της δικής σου πορείας ζωής!!!!

 Harvard University

ΗΡΘΕ...

Όπως σας είχα προειδοποιήσει σε προηγούμενη ανάρτηση ήρθε η ώρα του στολισμού. Η μίνιμαλ διάθεση κυριαρχεί, είναι εμφανές αυτό δεν χρειάζεται να το αναφέρω καν νομίζω.

Θα σας κάνω και μια ξενάγηση σαν καλή οικοδέσποινα που είμαι, λοιπόν έχουμε και λέμε:

Το μαύρο φόντο με την περικοκλάδα των αστεριώνε συμβολίζει την άγια νύχτα με τα αστέρια της, αμέσως μετά βλέπετε μια πληθώρα με χριστουγεννιάτικα στολίδια, αν πατήσετε τα βελάκια που υπάρχουν δεξιόθεν και αριστερόθεν από τα στολίδια έχετε την επιλογή να δείτε διαφορετικά σχέδια.

Το ρολόι έπρεπε να συμβαδίσει με το όλο γιορτινό κλίμα εξού και τα κεράκια και το χιόνι μέσα σε αυτό.

Καμπανέλια παντού με κόκκινες κορδέλες, γκι με χρυσό διάκοσμο κάνουν την ατμόσφαιρα πιο ανάλαφρη και πιο γιορταστική.

Θα βάλω μάλλον σε μια μεριά κουραμπιέδες και μελομακάρονα να κερνιέστε, θα το δω όμως γιατί δεν θέλω να είναι πολύ φορτωμένο το Blog, καταλαβαίνετε.....

Στην καλλιτεχνική επιμέλεια αλλά και στην επιμέλεια της παραπάνω φώτο ήταν όπως πέρσι έτσι και φέτος η στάζω πετιμέζι - σμηνάρχου - κατέ Αθηνά.

Καλό μήνα σε όλους και καλές γιορτές να έχουμε...

υγ: μετά από απαίτηση χιλιάδων αναγνωστών που με βομβάρδισαν με μαιλ, μπήκαν και κουραμπιεδομελομακαροδίπλες.... κοπιάστε....

ΦΑΝΤΑΣΙΑ...

"Τα παράπονά σας στη φαντασία.......
Αυτή εφευρίσκει λάλημα...όταν δεν ξημερώνει...."
Κική Δημουλά

ΕΡΧΕΤΑΙ...

Όσοι διαβάζετε αυτό το βλογ, θα θυμάστε τον λιτό χριστουγεννιάτικο στολισμό που είχα κάνει πέρσι για την εορταστική περίοδο.

Σε λίγες μέρες πήρα την απόφαση να στολίσω πάλι, γιορτινές μέρες έρχονται...

Και φέτος θα κινηθώ σε μίνιμαλ γραμμές, χωρίς υπερβολές και περιττά στολίδια. Γιατί όπως λένε και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι "παν μέτρον άριστον"....

Έρχεται λοιπόν ο στολισμός...μην το παίρνετε σαν απειλή, μια απλή προειδοποίηση κάνω!!!

Καλό σαββατοκύριακο!

ΚΥΜΑΤΑ...

Την Παρασκευή το βράδυ είπαμε να κάνουμε μια νυχτερινή εξόρμηση. Η Αθηνά (δεν σπέρνω την ίντριγκα,στάζω πετιμέζι,μελιστάλαχτη,σμηνάρχου κ.α.), το στεφάνι της ο Μήτσος και εγώ,  μια χαρούμενη παρέα περιδιαβαίναμε τα σοκάκια του Ναυπλίου για να καταλήξουμε σε ένα καφέ όπου γινόταν ένα λάιβ.

Ήτονε πολύ καλό το λάιβ, όμορφα τραγούδια και όμορφες φωνές. Το μαγαζί ήταν τίγκα στις γεροντοκόρες, αλλά η φίλη μου η Αθηνά - αρτίστα του βωβού μου είπε πως με πήγε εκεί για να νιώθω οικεία και όμορφα σαν γεροντοκόρη που είμαι και εγώ, μιας και ο αρραβωνιάρης με πέταξε σαν την τρίχα από το ζυμάρι αλλά και σαν στημένη λεμονόκουπα!

Ήπιαμε το κατιτίς μας, δηλαδή η Αθηνά - κατέ ήπιε τρία τέταρτα του ποτηριού ουίσκι,εμείς με τον Μήτσο πίναμε σόδες. Είπαμε να πάμε να χτυπήσουμε τίποτα πιτόγυρα έτσι για το καλό, και στον δρόμο για το πιτογυράδικο έπρεπε να περάσουμε από ένα πάρκο. Ένα πάρκο που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να έχει παγκάκια, έτσι λοιπόν το πάρκο ήταν τίγκα στο παγκάκι... Περπατούσαμε με τον Μήτσο και συζητούσαμε διάφορα επιστημονικά ζητήματα, ώσπου χάσαμε την στάζω πετιμέζι....

Η στάζω πετιμέζι ήτονε ανεβασμένη επάνω σε ένα παγκάκι και ετραγουδιόσαντο το "Έχω πετάξει μαζί σου" του φίλου μου του Σταμάτη Γονίδη...εμέις με τον Μήτσο την χειροκροτούσαμε και κάναμε και μερικά απλά χορευτικά!

Αφού είπε όλο το κομμάτι και κουμπλέ και ρεφρέν αποφασίσαμε να τα χτυπήσουμε τα ρημάδια τα πιτόγυρα γιατί πεινούσαμε οικτρά!

Στην επιστροφή μας με την γκρι ανθρακί αστραπή (αυτοκίνητο Μήτσου), αφού καταλήξαμε ότι δεν παίζει σταθμός αλλά σιντί ακούγαμε διάφορα άσματα, κάναμε κέφι και χορεύαμε για να χωνέψουμε και τα πιτόγυρα!

Εκεί που καθόμουν ανέμελη, ξαφνικά ακούω ένα άσμα που το ψάχνω τουλάχιστον 3.000 χρόνια. Αμέσως η σμηνάρχου με ενημέρωσε για τον τίτλο και τα καθέκαστα που αφορούσαν το κομμάτι, χωρίς να με κοροϊδέψει καθόλου που έψαχνα το κομμάτι στο γιουτιούμπι "αν μ'αγαπάς ξένο".....

Ακούστε το παραπάνω κομμάτι, είναι τα "Κύματα" του Μιχάλη Δέλτα, και κατά την ταπεινή προσωπική μου άποψη είναι πολύ όμορφο.

Καλή εβδομάδα σε όλους!